Kırmadım

İnsan oğlu nedir bilmem, kalplerine giremedim,
El uzattım ellerine ben elimi veremedim,
Gizli tuttu sırlarını, sırlarına eremedim
Hoşgörüyle kabul ettim onları ben kıramadım

Hep dengimi aradım da, bir dengimi bulamadım
Kör nefsimi ezdim her an şatafatı aramadım
Umanlarla kardeş oldum testim boştu dolamdım
Hoşgörüyle kabul ettim onları ben kıramadım

İmbiklerin içlerine koyup asla damıtmadım
Kirli dendi akıbeti, neden bilmem arıtmadım
Soğuk suyu içtim ama bir dem olsun ılıtmadım
Hoşgörüyle kabul ettim onları ben kıramadım

Kul remziyim söyler kalbim, her zikirde Yezdan derim
Olanlara şükrederim, her halime Allah kerim.
Son yoluma giderken! Kara toprak mekan yerim
Ece gelmiş vuslat dedim ruhu verdim kıramadım…!