Mustafa Remzi Samancı (Kul Remzi)

Kızıma

Mustafa Remzi Samancı (Kul Remzi)

Bir çelik iğnenin batışı gibi!
Bırakıp gittiğin hasretin senin.
Bulanık suların akışı gibi!
Bırakıp gittiğin hasretin senin.

Issız yollarda buruk köşeler,
Kristal bardaklar, kırık şişeler,
Göz yaşın içine salan niceler!
Bırakıp gittiğin hasretin senin.

Acıyı içine gömmeyi bilen,
Gözyaşı dinmeden sileyim diyen,
Babanla, annendi, özlemi seren,
Bırakıp gittiğin hasretin senin.

Baba yüreğinde olan acıyı,
İçine ateşle giren sancıyı
Hancı olup beklen olan yolcuyu
Bırakıp gittiğin hasretin senin.

Abilerin vardı yolun gözleyen
Konuşurken daim seni özleyen
Bu perde buradan kapandı diyen
Bırakıp gittiğin hasretin senin.

Kul Remzi lakabı babandı senin!
Elli yıl oldu makberde yerin
Gözlerimden ayrılmaz, soluk bedenin,
Bırakıp gittiğin hasretin senin…!
 

Yazarın Diğer Yazıları