Makberdi

Sen hüzün girdabına, dolan gönül
Bundan sonra ,ne gam var,ne sen,ne sende keder .
Bile'ki sema senden çekildi
Ve sana ! merhamet edilmedi 
Yıldızların önüne bulutlar gerildi
Deyilmi o toprak yığını ,üstündeydi
Oraya
Geldiğin yer dendi 
Başladı ! salt. 
Sana bulutlardan dökülenden 
Oysa semanın lutfundan baka ne verilebildi,
Bir makber bir son bir salt 
Ve dönüşü ollmıyan bir yerdi 
Sana kalan tek şey oydu,
Makberdi .
Gönül k,mdeydi,gönül nerdeydi ?
Gönül geldiği yer ,makberdeydi 
Yaşam salt ,hayat salt ,makber ,salt...