Ney Nefes ve Neyzen
Mustafa Remzi Samancı (Kul Remzi)
Bil ki mana ayrılık,şikayet varsa Neyden
Nefesi ılık ılık,üfürürse o Neyzen.
Derken kamış bil beni, anladı nefes Ney'i,
Karıncıkta pişmeyİ,nefes hazır der Neyzen.
Göz yaşları aşk arar,ney verir olur karar,
Allah aşk'ıyla yanar,Allah'ı arar Neyzen,
Pare pare o gönül ,ney nefesi eyler gül,
Ağlayan bulut behlül,Rahmeti alır Neyzen.
Gönüle uzak düşer,nefes semada gezer,
Ney nefesi hep ezer,Tahammül eyler Neyzen.
Akibini bekliye,nefes girmişken Ne'ye,
Ömür bitti demeye şükür eyler o Neyzen.
Gele zaman bilesin,yükün ile gelesin,
Gider oldu nefesin,gir makbere der Neyzen.
Ruh eylerken semayı ,beden tabi toprağı,
İçerirken manayı,hesap veren o Neyzen.
Kul Remzi de görerek,gerceğine ererek ,
Ya Allah duy diyerek ,Rahmana erer Neyzen
