Ney ve Neyzen
Mustafa Remzi Samancı (Kul Remzi)
Dinle mana ayrılık, şikayet duy, sen Ney'den,
Nefesi ılık ılık,üfürüken o Neyzen
Kamışım der duy beni,severmiş nefes Ney'i,
Karıncıkta pişmeyi,der nefese o Neyzen.
Ağlar iken yar ağlar,Ney eyler bunca karar.
Allah der sema yanar,gözden yaş döken Neyzen.
Parçalanır o gönül ,Ney arar nefese gül,
Ağlayan bulut behlul,Rahmeti alır Neyzen.
Akibini bekliye,girerken nefes Neye,
Vakit geldi demiye, şükür eyler o Neyzen.
Gönüle uzak düşer,Nefes semada gezer,
Ney nefese piş sen der,tahammül eyler Neyzen.
Gelmiş zaman bilesin, nefes imanla gelsin
Arşa çıkar nefesin,,Beden Makber der Neyzen.
Ruh gezeki semayı, kalpte bula Mevlayı,
Sorgulara manayı ,Hesap veren o Neyzen
Kul Remzi üfür eyler,Ney kulu pişiren der.
Kalp ile niyaz eyler,Rahmana erer Neyzen
Ram olur rab'ba neyzen Vuslata girer Neyzen.
