Neyleyim

Nevbahar içinde, kış oldu başım,
Bülbül nara eyler gülü neyleyim.
Taze bir fideyken kalmamış aşım
Kara kışta açan gülü neyleyim.

Sırdaşım olmasa söz eyler olsam
Güneşin önüne bulutla dursam
Kalbimim içine bir saray kursam,
Sultanım olmazsa, tahtı neyleyim.

Yanıyor desem ben böyle bir aşkla,
Gelmişim der oldum, seksen beş yaşa
Baharlar içinde, girerken kışa,
Şafakta eriyen, karı neyleyim.

Peşimde Azrail, döner durursa,
Bedende fırtına, eser olursa,
Zamanı gelirde sorgu sorulsa.
İmansız bedeni deyin neyleyim.

Dostlarım ağlarken, bu can gülerse,
Göz yaşım dökülüp, sele dönerse,
Sevdayla arama, nifak girerse,
Muhabbet olmayan, aşkı neyleyim.

Yüceyken bu aşkta, bozulsa aram,
Kanarsa daima, içimde yaram
Olmasa sarmaşık, misali saran,
Belime dolanan eli neyleyim.

Var iken gönülde, coşku elemi
Demeyim bu hasret, canda yâre mi,
İçimde yankısı hak, cehennemi?
Ol yarden olmasa nar’ı neyleyim .

Kul Remzi yürekten der iken sözü,
Hasretten güler mi, söyleyin yüzü,
Bu hasret biterse, rahatlar özü
Dermanım Rahmandan ben ki neyleyim...