O CAN
Mustafa Remzi Samancı (Kul Remzi)
Bir aşk'ı edinir,canki canandan,
Bilmedi kıymeti,yok eyler cıhan
Hoşgörü var iken eyledi figan
İndinde yaşıyor ,kalb ola o can
Der ola sabredip bekledin mi sen,
Sırtıma yüklenen sen bu sevgiden,
Öyle bir sunaki iksiri kalben.
Reddine yok imkan,sunaki o can
Boşalan her kadeh, istemez mey'i
Var ola içinde bu pecmureyi,
batmaya dnüşen, gülün dikeni,
Eylemez acıyı sevmişse o can,
Fecrinde son yolu varmı ki bilen,
Bir taka içinde,yorgunsu giden
Dolanır sırtına o beyaz yelken
Ram olur rüzgara,savrulur o can.
Nakşı var dününden,anılar ile
Ötüşür bülbülü, naz biter güle
Bakarsın bedeni toprağa sere
Üstünde çimleri gör olurr o can
Günleri yitire geceler niye ?
Üzgünü olmaya,bitmişim diye,
Değilmi erişmek, sonda gayeye,
Ecele ram olup, susandı o can,
SIırada var iken, kızgın ateşi
Rahmani sarayı ,niyaz cenneti
Belkide içecek, acı şerbeti
Sırattan gecmeye ,hazrola o can,
Yakışan edile ,gelmeden ferman,
Düşmiye dehlize derinler yaman,
Çırpına çırpına köz olan imkan
Volkana dönüşür nefessiz o can,
Kul remzi yol boyu, neki düşüne
Kaybeyler fırsatı, bu dönüşüne,
Bayramım var derken, son gidişine,
Bir hasret bitiyor, der ola o can