OLA KULUN
Mustafa Remzi Samancı (Kul Remzi)
Hüzünlü o bakışları
Tatmış idi ola kulun,
Yakan nar’ı ol nazarı,
Tatmış idi ola kulun.
Vermiş iken, kış zulmet’i
Sabrı bile ola kulun,
Çattı kaşın buz eyledi,
Donmuş ola, ola kulun.
Sabır etti candan diye,
Şükreyledi ola kulun,
Durdurmadı, gözyaşın
Sel misali, ola kulun.
Meyvesini lütuf ile
İster idi, ola kulun,
Bile nefes yenik düştü,
Yaprak döker, ola kulun,
Sabra sahip, çıkılmasa
Hüzün eyler ola kulun,
Dur nesim sen, dur demese
Günah eyler, ola kulun.
Kul Remziyim, der bilirim
Nefsi yenen, ola kulun,
Affın ister, Yezdan’ından
Niyaz’ım der, ola kulun
