Ola kulun
Mustafa Remzi Samancı (Kul Remzi)
Bakmış olam hüzünleri deşmiş idi ola kulun,
Yakan nar’ı ol nazar’ı tatmış idi ola kulun
Vermiş iken kış zülmeti, sönmüş ateş ola kulun,
Kara kışı nar eyledi yaktı ateş ola kulun,
Haberleri gönderirken! küstü cana ola kulun,
Akıtmaya göz yaşını, girdi cana ola kulun
Meyvesini dökmeye mi? dikmiş ağaç ola kulun,
Bile nefse yenik düşüp, gaddar olmuş ola kulun,
Sabra sahip eğlenmemiş! feryad eder ola kulun
Dur nefsim sen dur dememiş. Hasret eyler ola kulun,
Kul Remzi’nin içine bak yenmiş nefsi ola kulun
Sabır ister Allah’ından hakik eyler ola kulun…!
