OLMUŞUM

Kadehsiz sundular, ol meyi bana !

Pirlerin yoluna, bir can olmuşum,

Hoşgörüyle bi ney, verdiler cana,

Neyzen’i bulupta harman olmuşum.

Üfürüp kamıştan saldılar beni

Neyzenle başbaşa,koydular beni,

Pişirip semaya,saldılar beni,

Bir ney’in karnında, devran olmuşum,

Bülbülmüş gülünden, kokusun alan.

Geriden bakarak, deryaya dalan

Ol semasında, Rahman arayan

Volkanlar içinde devran olmuşum

Düştü ki bu gönle, o aşk Rahmani

Der olur kalp ile yanan bu hali

Nasıl aramaz o ney neyzeni,

Üfürdü beni de, devran olmuşum.

Kul remzi der ola, Rahmana erdim,

Neyzenim üfürdü, kendimi bildim

Yandım da sergimi, sema ya serdim

Rahman’ın aşkıyla,harman olmuşum.