Özlem
Mustafa Remzi Samancı (Kul Remzi)
Bile gafil aç gözünü eyle etrafı nazar
Kimler gelip gitmiş ola, musallada çok mezar.
Bülbül görsen feryad eder, gülse neden nazar eder
Ram oluşu bülbül güler, gül olmasa var keder.
Olsa deyu gülü gönlü, yok hidayet bilinmez,
Bil ki haktan izni vuslat, mermez ise gülünmez.
Renkler biter batar güneş, zaman bile kararır,
Bilesin ki aydın günler vuslat ola aranır.
Neyse cihat ola idin, bulamdeyu ışığı,
Değil mi ki olabilmem sen ki Allah aşığı.
Kul Remzi sen yandım derken, bu ateşin var iken,
Özlediğin Rahman’ındır, bite hasret der iken.
