Ruhum
Mustafa Remzi Samancı (Kul Remzi)
Terk eylesen canı bile, Bende kalan yine sensin,
Kainat’ı arşa kubbe,Başımdaki kubbe sensin.
Beden bağl’ı bile neşe,Can içinde o titreşe,
Sahip çıkan canı eşe,bile kanat çırpan sensin.
Geceleri o ay ile,sabah’ının güneşiyle.
İçindeki bu nar niye.ola bile yakan sensin .
Etrafımda dize dize,beden ile ince ince
Girmiş ola kızgın çöle,içimdeki serap sensin.
Kul Remziki düştü nar’a,sen eyledin beni har’a,
Sen diyesi canın yana,,yanası sen diyen sensin…
