Ruhum

Terk eylesen canı bile, Bende kalan yine sensin,
Kainat’ı arşa kubbe, Başımdaki kubbe sensin.
 
Beden bağlı bile neşe, Can içinde o titreşe,
Sahip çıkan canı eşe, bile kanat çırpan sensin.
 
Geceleri  o ay ile, sabahının güneşiyle.
İçindeki bu nar niye, ola bile yakan sensin.
 
Etrafımda dize dize, beden ile ince ince
Girmiş ola kızgın çöle, içimdeki serap sensin.
 
Kul Remzi ki  düştü nar’a, sen eyledin beni har’a,
Sen diyesi canın yana yanası sen diyen sensin…