Sanki
Mustafa Remzi Samancı (Kul Remzi)
Doyumsuzluğu var ufukların,
Andığım her şey buz gibi sanki.
Diken acıtır ağlatansa gül,
Bir nefes hali, beden de sanki.
Sevgiden öte o bir bezirgan,
Dermi ki sandın, sonuna derman,
Sararmış yaprak der ola hezan,
Gülmeden ömrün bitişi sanki.
Çekkin duruşu nedir bu kalbin?
Yüceler varken oysa çok derin,
Artılar bitti, bak ekside sin,
Sessiz kayboluş, böyledir sanki.
Güneş kayboldu gölge mekanın,
Artık şaşkınlık mevcut her anın,
İlahi Haktan, sorgu zamanın ,
Cevabın nasıl verecen sanki.
Kul Remzi deme, nedir bu halim ,
Affı büyüktür. Sende, bilesin ,
Geişi nerden bil, Azrailin,
O yola gidiş senden mi sanki...!
