SERDİĞİN ZAMAN
Mustafa Remzi Samancı (Kul Remzi)
Gözümden dökülür, ince taneler,
Hasreti kalbime girdiği zaman.
Çaresiz silsende,akar göz yaşım,
Damlara yerlere düştüğü zaman .
Güneşin doğduğu yere bakarsan,
Gözlerin kamaşmış, olduğu zaman,
Yedi rengiçinde ,beni arasan
O gözler hayalle, dolduğu zaman.
Sır olur düşünce kendi kendine
Işınlar çizgiler ,Çizdigi zaman
Arayıp durursun der olun nerde,
Gözünden hayaller gittiği zaman.
Yerlere dökülür bir Rahmet ile!
Semada bulutlar, olduğu zaman,
Kaderin önünden kaçmak nafile,
Bulutlar etrafı ,sardığı zaman.
Kul Remzi adınla, kalırsın yerde,
Hani ki dünyalık, anılar nerde?
Hasretin sonunu, görürsün sende .
Bedeni makbere serdiğin zaman.