Sinemde Hüzün
Mustafa Remzi Samancı (Kul Remzi)
Göz yaşım dökülür ,kirpiğim nemli,
Ağlıyor şu başım ,gülmüyor yüzüm,
Kırgınlık görülür ,hayat besbelli,
Dert ile belirdi,sinemde hüzün.
Dermanım olmadın ,beni ağlattın
Divane gönlüme ,hasreti kattın,
Sırrımı tutmadın ,ellere sattın
Hasretten belirdi ,sinemde hüzün.
Cefayı bu derdi ,çekemez oldum,
Çaresiz kalınca ,gül gibi soldum,
Tatlıydı yaşamım,acıyla doldum,
Çelişki belirdi ,sinamde hüzün.
Bir düşün halimi ,inceden ince,
Yalnızlık dost oldu,karanlık gece,
Bulunmaz derman ım,sanki bilmece
Gözlerde hayalin,sinemde hüzün.
Bu yalan Dünya da, tahammül gerek,
Yaşarken göz yaşı,ile gülerek,
Çaprazlı yollardan ,yalnız geçerek,
Bir garip yolcuyum,sinemde hüzün.
Kul Remzi der oldum ,akibim ne der,
Çileler çekerim,bitmiyor keder,
Her gelen gün ola,son yola gider
Belkide Makber de, biter bu hüzün...
