Son kapı
Mustafa Remzi Samancı (Kul Remzi)
Dün geldim bak gördüm ki, o dünde bugün gibi
Bırakırken içinde geçmişten bitik sevgi!
Gören gözler görmüyor, kulaklar almıyor ses
Gidişini yok soran, çıkmıyor artık nefes.
Nerede o, tebessüm, nerede o kahkaha,
Hayal gibi günlerin, gelmiyor ki, bir daha.
Gerçeklerin kaybolur, geriye dön de bir bak
Dünkü siyah saçlara, düşmüş ki o beyaz ak
İki metre gör odan, seksende orda halay
Belki sana bir zindan. Beklide olur saray!
Kul remzi bil geçerken akibet bu dar yoldan,
Son girişi yaparken açılan son kapıdan
