Sorgu Mevla da

Canlar candan geçse bile. Canlar Mevla da, Mevla da,
Beden çekse çile bile, beden Mevla da, Mevla da,

Çiçek açar kokcam diye, kökün sahip toprak bile
Tutmuş olur elin ele, eller Mevla da, Mevla da,

Sular akar çağlar gider, mevsim geçer birer, birer
Dallar yaprak niye döker? Yaprak Mevla da, Mevla da,

Gece ayrı gündüz ayrı, kimin kime olur hayrı?
Der eyliyor kalpler gayrı, kalpler Mevla da, Mevla da,

Mürit derki mürşit arar, vermez kendi kendin karar!
Toprak dersen neler sorar, neler Mevla da, Mevla da,

Kul Remzi de sözün eder, dündü geldi bugün gider.
Meleklerse cevap bekler, cevap Mevla da, Mevla da…!