Şükür eden
Mustafa Remzi Samancı (Kul Remzi)
Eden zulüm kendi kendin, derdin soran olmaz senin
Semalara açtın neden? Demem artık iki elin
Bükülmüştür bedendeki, dimdik duran ince belin
Aç elini Allah’ına şükür eyle bu haline sen
El istedin vermedi mi? Sıhhat dedin olmadı mı?
Gözlerinse görmedi mi? Rızgla beden dolmadı mı?
Rahmetleri sermedi mi? Hep kalbinde durmadı mı?
Aç elini Allah’ına şükür eyle bu haline sen
Kapılardan bakar olma, hoşgörü eyle yeter
Olmadık bir şeyi sorma sonra acı acı tüter
Secde eyle yorgun durma ömür kısa bir gün biter
Aç elini Allah’ına şükür eyle bu haline sen
Kul Remzi sen hakkı bilin vermek için vardır elin
Her an hakka doğru gelin, düşünürsen derin derin
Ondan alır kula verin kara toprak en son yerin
Açık elin Allah’ına de ki artık makber benim…!
