SUSKUN
Mustafa Remzi Samancı (Kul Remzi)
Ney suskun,Neyzen suskun,Nefes suskun
O sazlıktaki kamış suskun,
Feryad eyleyen.bataklığın, gülleri suskun.
O ateşin yandığı yerdi,orası,
Pişendi karıncıkta,Neyzenin ,Neye verdiği ikram nefesi,
Belkide sondu, semasında onun ,onun sesi,
Neyzenmi suskun,
Neymi suskun ,
Yoksa nefesmi, suskun ?
Orda bir aşk vardı,O bir aşk'tı
Hu sesiyle başlardı,
Belirirdi mana, titrerdi sema,
Bulutlar ağlardı,Rahmetler çağlardı,
Yandı yangın vardı,Sanki o bir Volkandı.
Neyzen üfürdü,Ney de semaya saldı gök nurlandı.
Neyzen neyle,Ney nefesle nefes Yezdan'la
Baş başa kaldı
Neyzenmi sustu,Neymi sustu ,yoksa Nefesmi sustu,
O öyle bir aşk'ı
Rahman dedi ,orda onla ,başbaşa kaldı,
O öyle bir aşktı Öylebir aşktı.
Semada Sustu Rahman'a ulaştı ,O öyle bir aşk'tı
