Toprakları
Mustafa Remzi Samancı (Kul Remzi)
Dökülürken bir ağacın, bilir isem yaprakları
Her varışta yere doğru, sarar elbet toprakları
Can gövdeden geçmiş ola, damarımdan uçmuş ola
Sağa sola hüzün vere, sarar iken toprakları
Susuz kaldım sulan demez, kurur artık meyve vermez
Döker rüzgar boyun eğmez, sarar iken toprakları
Zamanını yaşamadan, dökülürken can bulmadan
Dosttan haber hiç almadan, sarar iken toprakları
Düşmüş arık geri dönmez, acılara bir bir gülmez
Düşmanına fırsat vermez, sarar iken toprakları
Geldi sonu bunu bilir, itirazsız yolun alır
Kul Remzi’de yalnız kalır, sarar iken toprakları