Vermişen
Mustafa Remzi Samancı (Kul Remzi)
Ola gönül niye bilmem,bir efkara girmişen,
Bir gül idin bülbülüne,nara hakkı vermişen.
Azmi ile dilzarından,acı kelam eylersin ,
Her bir kelam zul acıdır,cana ima vermişen.
Pervanemi oldun söyle ateşimi üfleye,
Her kıvılcım üfür eyler volkanları vermişen.,
Bulut olup Rahmetinle,dökülürken üstüme,
Sel misali hüküm eylen ,perişanlık vermişen.
Her şey ola,ol sıfatı görselimde var diye
Bi tarafı vicdan dışı,zulma karar vermişen
Fecri alem bile canı,Suluh iken güvence
Zaman içi hasret deyu,ol hükmünü vermüşen
Bile ola bile beni ,her cefayı sar deme,
Kara sevda düşe başa,petekte bal vermişen.
Her bir nar'ı zaman bize ola her hal Haktandır.
Zaman döne pervanelik,hakkı bize vermişen.
Bugün dersen arifendir,yarın bayram olacak,
Ola ruhum almak bile azraili vermişen,
Korku yoktur bil ecelden,Hoş görüdür halimiz
Beyaz kefen saran biziz bize Makber vermişen
Kul Remziyim der olurum, biline ki bu canı
Beyaz kefen sarmak ola bize Makber vermişen