Yaşadımmı, Öldümmü
Mustafa Remzi Samancı (Kul Remzi)
Bu gönülse istemez ,Fani alemi,
Baki olan her yöne, açtı yelkeni.
Ahlak ile bezerken ,kalbi mekanı,
Yaşar iken ölmektir,Onun ihsanı.
Ebedidir isteği,Varken kendinde,
Kabulümdür der olur , Riza kadare .
Emelleri yıkmakta, Varki arzuda,
Zikre girmiş eyliye, ALLAH yolunda
Saray ona ne ola ,Viran olacak,
Gül misali koksada ,Bir gün solacak.
Hoş görüyle var iken ,Aklı tek YEZDAN.
Olmuş ola tasavvuf , kalp te bir mekan.
Kul Remzisin yaşarken , ölde görelim,
Tasavvuf,i tabire ,Örnek verelim...
