Yaşam da ölümde erken

Bu ne hız nedendir diye sorma bedene sen
Hedef bir yaşam bitimi ölüme giderken
Nerdedir diye bir ses gelir ise eğer içinden 
İşte o zaman geç kalmışın deme sen erken

Bir hiç gibiydi dün birleşirken bu günle
Bir gerçek yazgı gelir, bir üzüntü ile
Gelişin dün gidişin bugün o da nafile
Değil mi o geliş son gidiş ölüm hedefe

Öyle bir fide idin tomurcuklar beliren
Boş bedende dolu dizgin fideleri o veren
Dökerken yaprakları yerlere sanki seren 
Eyvah derken geçmiş lakin vakit mi erken

Kul Remzi nettin söyle, neler ettin sen
Dün geldin bugün gidiyon deme ha erken
Bir hayal gibi beliren yalnızlığı izlerken
Biride bir yüzü de bir son dem, ölüm erken