Yatıyor
Mustafa Remzi Samancı (Kul Remzi)
Bir sabah vardım da, Makber yurduna,
Gördüm-ki her biri sessiz yatıyor.
Dünyayı terk etmiş, bakmaz ardına,
Gördüm-ki her bir, sessiz yatıyor.
Hepside bir varmış, baksan yok imiş,
Kimisi boş yere, ömür bitirmiş,
O yalan dünyadan, de ne getirmiş,
Onlarda burada, sessiz yatıyor.
Kefeni giyip de, üryan bedene,
Gözlerden göz yaşı aksa nafile,
Bitmiş ki bu bitiş, söyle! kime ne
O beden bitişle, bitişte sessiz yatıyor.
Haline dünyalık derman olamaz,
Hekimler gelse de çare bulamaz.
Yalan dünya, bildi ki, ona yaramaz
Kendinde kendisi, sessiz yatıyor.
Kul Remzi dünyada çenen düşüktü,
Derlerdi akıllı, demek üşüktü,
Bilesin makber-i o son eşikti,
O eşikten girenler sessiz yatıyor.
