YİNE SEN
Mustafa Remzi Samancı (Kul Remzi)
Bir çocuk tiyatrosunda gibiyim!
Titreten dramatik görünümlerde ağlıyorum,
Bazen de gülüyorum,
Bir arayış içinde, özlemin kuşkusuyla savaşıyorum,
Kaygılarım beliriyor,
Yaşayışımın bir parçası oysa sukut değilse,
Ne olmalı diyorum.
Belki! bir şaşkınlık, beklide bir ürperti
Sensizlik…
Sensizliğin oluşumunda beliren hüzün,
Bendeki hasretin özlemiyle, bırakılan izi,
Düşüncelere yansınan aşk arayışı,
Onlarda sen, gelişini bekleyiş,
Bekleyen ben.
Yalnızlık içinde beklenilen, yine sen
Yine! Yalnızlık yine sen!
Yine sen.
