KİMSEYİ İNCİTECEK SÖZLE ÇAĞIRMAYALIM.
Mehmet Bina
Ebu Cehil’in oğlu İkrime, Müslüman olduktan sonra bazıları onunla, “Bu ümmetin firavununun oğlu!” diye şakalaşmak istiyorlardı. Ancak İkrime bu sözlerle eski Cahiliye günlerini hatırladığı için rahatsızlık duyuyordu. Bir gün dayanamayarak Re¬sû¬lul¬lah’a şikâyete bulundu. Bunun üzerine Resûulullah da Ashabına şöyle dedi:
“Onu babasının ismiyle anmayın, ona böyle hitap etmeyin.”
Bu hadiseden sonra Resûllullah onun “İkrime bin Ebî Cehil” olan künyesini “İkrime Ebû Osman” olarak değiştirdi.
Peygamberimizin muhterem zevceleri Ümmü Seleme’nin rivayetine göre, bir gün Re¬sû¬lul¬lah şöyle buyurmuştu:
“İkrime’nin de Müslüman olmasıyla, Ebû Cehil’in nesebi kesilmiştir.”
Gerçekten Ebû Cehil’in kızlarından da çocuğu olmamış ve nesebi kesilmiştir.
Yermuk’ta öylesine fedakârane savaşıyordu ki, göğsünde açılan yaradan kanlar fışkırıyor ve o yine at üzerinde savaşa devam ediyordu. Yanında bulunanlar, “Ey İkrime, kendine acı, bu kadarı fazladır.” dediler. O, onlara şöyle cevap verdi.
“Ben Lât ve Uzza için yıllarca mücadele ettim. Şimdi bu kadar yara almışım, sıkıntılara katlanmışım, ne ehemmiyeti var?!”
Muharebenin sonunda İkrime şehadet şerbetini içti. Allah ondan razı olsun!
SANA DÜNÜRLÜĞE GELDİM.
Küfe’de “Hz. Osman’ın Yahudi” olduğunu iddia eden bir adam vardı. Ebu Hanife (r.a.) bu şahsa, azim bir hata içerisinde olduğunu göstermek ve hidayetine sebep olabilmek için ziyarete gider ve “Sana dünürlüğe geldim” der. Adam: – Kime?
– Asil, zengin, hafız, cömert, geceleri ibadetle ihya eden, Allah korkusundan çok ağlayan bir adama.
– Daha fazla sayma, yeter, bu meziyetlerin bir kısmı bile söz konusu kişinin kızımla evlenmesi için kafidir.
– Fakat damat adayının bir özelliği var.
– Nedir o?
– Yahudi imiş.
– Subhanellah! Kızımı bir Yahudi ile evlendirmemi mi istiyorsun?
– Evlendirmez misin?
– Tabiki hayır.
– Sen kızını Yahudi’ye vermezsin de, Efendimiz (s.a.v.) iki kızını Yahudi olduğunu iddia ettiğin Hz. Osman ile evlendirir mi?
Bu cevap üzerine adam tövbe etti.
