REHBER BİLGİLERİ
Mehmet Bina
Ey Allah’ın Rasûlü, ey eşi bulunmaz inci!.. Daha sonra Allah bize acıdı, bize kendi içimizden bir Peygamber gönderdi… Bizi Nübüvvetle şereflendirdi… Siz de bizi İslam ile, îman ile tezyin ettiniz. Ve evvelce işlediğimiz şeylerin ne kadar cahilce olduğunu anladık… Öyle de, vicdanım sızlayıp durmadadır… Yüreği yaralı bir baba, nasıl kederden kurtulur, hüzünden azade olur?..
Ey Nebiyyi Ahirzaman!.. İşte beni devamlı gam seline sürükleyen derdim budur!..
Nihayetsiz olan Mülkün Seyyidi ve Kevser Havuzunun Sahibi, bu yürek parçalayan sahneleri yeniden yaşıyormuş gibi titredi ve mübarek gözleri yaşlarla doldu.. Mecliste bulunan diğer sahabeler de hıçkırıklarını tutamıyorlardı…
Allah’ın Şerefli Nebisi, ona derin derin baktı “Senin günahın affolmaz” demedi.. Şöyle buyurdu:
Eğer cehalet devri günahları bağışlanmasaydı seni de aynı şekilde cezalandırmaktan geri kalmazdım!..
O karanlıktan bu aydınlığa eriş, işte Nebiler Sultanının sayesinde oldu. Taş kalbli insanları gözü yaşlı ceylanlar haline getirmek devleti O’na bahşedildi. O’nun muhabbetiyle gönüllerini yakanların sayısı gökteki yıldızların sayısını geçmiştir. İnsanlık alemi Peygamberler Peygamberini tanıdığı ve O’na bağlandığı gün kurtulacaktır…
Muhammed Hak Elçisi… Nur, rahmet, sonsuz güzel,
Ey can, O’ nu sev!.. Olmaz, hiçbir şey O’nsuz güzel!..
Kaynak: Mustafa Necati Bursalı Altınoluk Dergisi 1987 – Subat, Sayı: 012, Sayfa: 035
SABIR İLK ANDA OLUR.
Hz. Enes (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalâtu vesselâm), (ölen) çocuğu için ağlamakta olan bir kadına rastlamıştı:
“Allah’tan kork ve sabret!” buyurdu: Kadın (ızdırabından kendisine hitab edenin kim olduğuna bile bakmadan) “Benim başıma gelenden sana ne?” dedi. Resulullah (aleyhissalâtu vesselâm) uzaklaşınca, kadına:
“Bu Resulullah idi!” dendi. Bunun üzerine, kadın çocuğun ölümü kadar da söylediği sözden dolayı (utanıp) üzüldü. (Özür dilemek için) doğru aleyhissalâtu vesselâmın kapısına koştu: Ama kapıda bekleyen kapıcılar görmedi, doğrudan huzuruna çıktı ve: “Ey Allah’ın Resulü, (o yakışıksız sözü) sizi tanımadan sarf ettim (bağışlayın!)” dedi. Aleyhissalâtu vesselam:
“Makbul sabır, musibetle karşılaştığın ilk andakidir” buyurdu.”
Kaynak; Buhari; Cenâiz 43; 7, 32, Ahkâm 11; Müslim, Cenâiz 14, (626); Ebu Dâvud, Cenâiz 27, (3124); Tirmizi, Cenâiz 13, (987); Nesâi; Cenâiz 22, (4, 22).
